Autonomie vormt één van de drie Inner Needs binnen het INR Model. Wanneer autonomie wordt ervaren, ontstaat eigenaarschap en betrokkenheid. Mensen handelen dan vanuit interne instemming in plaats van aanpassing.

Wanneer autonomie structureel onder druk staat, verschuift gedrag van initiatief naar bescherming. Dit kan zich uiten in terugtrekking, schijnbare instemming of controle. De afwezigheid van autonomie beïnvloedt de manier waarop situaties worden geïnterpreteerd en vormt daarmee de basis voor specifieke Narrative-vorming.

Autonomie gaat niet over volledige vrijheid, maar over ervaren keuze binnen gegeven kaders. Zelfs binnen duidelijke structuren kan autonomie aanwezig zijn, zolang de persoon het gevoel heeft invloed te hebben op hoe hij of zij handelt.