Relationele verantwoordelijkheid

Definitie

Relationele verantwoordelijkheid verwijst binnen het INR Model naar de plicht om bewust om te gaan met de impact die inzicht heeft op autonomie, competentie en verbondenheid van anderen. Wie gedrag kan verklaren draagt verantwoordelijkheid voor hoe dat inzicht relationeel wordt ingezet.

Verdieping

Binnen INR wordt gedrag begrepen als logisch gevolg van betekenis.

Wanneer iemand met het model werkt ontstaat er inzicht in Narrative, bescherming en Inner Needs. Dat inzicht creëert invloed.

Relationele verantwoordelijkheid betekent dat deze invloed niet instrumenteel wordt gebruikt.

Het houdt in dat:

– Inzicht niet wordt ingezet om gedrag te forceren

– Interpretaties niet worden opgelegd als waarheid

– Autonomie intact blijft in elke toepassing

Zodra inzicht wordt gebruikt om uitkomsten te sturen ontstaat machtsasymmetrie. Degene met het model krijgt controle over de interpretatie van gedrag zonder dat de ander daar invloed op heeft.

Relationele verantwoordelijkheid bewaakt dat begrip geen machtsmiddel wordt maar een voorwaarde voor zorgvuldige interactie.

Relatie tot INR

Relationele verantwoordelijkheid is een kernprincipe binnen het ethisch kader van het INR Model.

Omdat INR gedrag verklaart via Inner Needs, Narrative en Reaction, raakt elk gebruik van het model direct aan de psychologische veiligheid van mensen.

Wanneer relationele verantwoordelijkheid ontbreekt:

– Wordt bescherming versterkt

– Wordt Narrative bevestigd in plaats van onderzocht

– Wordt autonomie ondermijnd

Wanneer relationele verantwoordelijkheid aanwezig is:

– Ontstaat ruimte voor onderzoek zonder oordeel

– Blijft verbondenheid intact

– Kan betekenis verschuiven zonder druk

Relationele verantwoordelijkheid zorgt ervoor dat het INR Model consistent blijft met zijn eigen uitgangspunt: begrijpen vóór beïnvloeden.